Loading
Team

Kees Luijckx

Hervindt plezier en stabiliteit in Denemarken

Kees Luijckx (30) heeft in Denemarken weer rust en stabiliteit gevonden in zijn carrière. Na acht seizoenen in de Eredivisie (bij AZ, Excelsior, ADO Den Haag, NAC Breda en Roda JC) kende Luijckx twee kortstondige avonturen in Griekenland (Niki Volos) en Hongarije (Videoton FC). Sinds de zomer van 2015 speelt Luijckx bij het Deense SønderjyskE. "Hier voel ik weer het plezier en de teamspirit zoals ik dat kende uit mijn eerste jaren als profvoetballer."

"Scandinavië trok mij altijd al wel. Daar zag ik mezelf nog wel eens spelen,” vertelt Luijckx als zijn overstap naar Denemarken ter sprake komt. "Van de club SønderjyskE wist ik echter weinig, zeg maar gerust niks. Toen ik hoorde van de interesse heb ik dan ook eerst m’n oud-ploeggenoot Gill Swerts gebeld, die daar van 2012 tot 2013 heeft gespeeld. Hij zei me dat het een leuke en stabiele club was, maar dat er in het stadje en de omgeving weinig te beleven was. Daar was geen woord van gelegen,” zegt Luijckx lachend. "Toch heb ik het hier enorm naar m’n zin. SønderjyskE is pas in 2004 ontstaan uit een fusie, dus het is geen club met een grote historie. Toch is de club snel opgeklommen in het Deense voetbal, met de tweede plaats in de competitie vorig seizoen als absolute hoogtepunt. Erg mooi om daar onderdeel van te zijn in mijn eerste seizoen. We eindigden op negen punten achterstand van FC Kopenhagen, de absolute topclub hier in Denemarken. Helaas konden we de tweede plaats niet omzetten in een plek in de Europa League. In de voorronde was Sparta Praag over twee duels net iets te sterk. Achteraf geen schande, als je ziet dat Sparta Praag in de Europa League overtuigend groepswinnaar wordt in een poule met Southampton en Internazionale."

Dit seizoen kent de Deense Superliga voor het eerst een nieuwe opzet. De competitie is bovendien vergroot van 12 naar 14 clubs. Nadat alle clubs twee keer tegen elkaar gespeeld hebben, wordt de competitie in tweeën gedeeld. De bovenste zes clubs spelen in de kampioenspoule. "Het is een beetje afgekeken van het Belgische model met een kampioenspoule aan het eind. We staan momenteel op een zesde plek. Daar willen we na de winterstop graag blijven, of liever wat hoger natuurlijk. Toch valt dat niet mee. Denemarken kent met FC Kopenhagen een absolute topclub. Daaronder zit een hele brede subtop, met clubs als Brøndby, Midtjylland, Randers en Aalborg. Het doel van SønderjyskE is om daar ook bij te gaan horen en te laten zien dat die tweede plaats van vorig seizoen geen eenmalige uitschieter was. Dat zit er ook zeker in. SønderjyskE is een hele stabiele club, met goede werkomstandigheden. We vormen echt een team, iedereen schikt zich in zijn rol en heeft veel voor elkaar over. Dat doet me denken aan mijn eerste jaren bij AZ, waar dat ook het geval was. Hiervoor heb ik in het buitenland een halfjaar bij Niki Volos en daarna nog een halfjaar bij Videoton gespeeld. Mooie avonturen, maar totaal niet vergelijkbaar met de club waar ik nu speel. In Griekenland en Hongarije, waar ik in de prachtige stad Boedapest woonde, was het leven prachtig, maar speelde ik bij clubs waar het op en rond het veld altijd onrustig was. Het ging altijd over geld, of over de positie van de trainer of voorzitter. Hier in Denemarken draait alles gewoon om voetbal. Daar was ik wel weer aan toe. Ik sta hier bij SønderjyskE weer centraal in de verdediging. Ik ben inmiddels 30 jaar, dus er wordt verwacht dat ik leiding geef aan de ploeg. Er lopen hier in Denemarken zo ontzettend veel talenten rond. In Nederland zien we jongens als Eriksen, Dolberg en Jørgensen natuurlijk voorbijkomen, maar er lopen hier nog tientallen spelers die in potentie echt naar Nederlandse topclubs kunnen. Veel clubs in Denemarken kiezen echter toch vaak voor spelers met loopvermogen en power, waardoor de unieke talenten een beetje ondersneeuwen."

Luijckx geniet momenteel in Nederland van een lange winterstop. Half januari hoef ik me pas weer bij de club te melden, half februari begint de competitie weer. M’n vrouw en twee zoontjes reizen veel op en neer tussen Nederland en Denemarken. Ik speel in het zuiden van Denemarken, dus dat is nog wel te doen. In het plaatsje waar ik speel, Haderslav in Zuid-Jutland, is niet veel te doen. Maar we hebben hier al een aantal goede vrienden gemaakt, dus we vermaken ons wel. Ik kan me lekker op het voetbal concentreren en dat bevalt me wel. Ik heb nog een contract tot de zomer van 2018 en wil hier voorlopig nog wel even blijven. Na anderhalf jaar ga ik binnenkort ook maar eens echt goed m’n best doen om het Deens goed te kunnen beheersen. Het lezen lukt me wel, maar het spreken en verstaan is door al die voor ons vreemde klanken nog best lastig. Verder zijn de Denen een rustig volk. Dat merk je ook in de stadions. Onze trainer waarschuwde ons dit seizoen voor de uitwedstrijd tegen FC Kopenhagen nog dat we ons niet in de war moesten laten brengen door het publiek. Dat viel allemaal wel mee, ik ben inmiddels wel gekker gewend. Maar het is hartstikke leuk om hier te voetballen en af en toe nog andere Nederlanders tegen te komen, zoals Rafael van der Vaart nog onlangs. Hopelijk kunnen we bij de bovenste zes ploegen blijven en ons komende zomer wel echt plaatsen voor Europees voetbal. Dat staat nog wel hoog op m’n lijstje."

20 december 2016